สองปี
Two Years of Making
ก่อนจะมี Little Capsule
ย้อนกลับไปก่อนจะมีสตูดิโอนี้ ครูฝนทำงานด้านจิตวิทยาเด็กมาหลายปี สิ่งที่สังเกตเห็นซ้ำๆ คือเด็กหลายคนพูดถึงความรู้สึกของตัวเองไม่ค่อยถูก แต่เวลาวาดรูป ระบายสี กลับเล่าออกมาได้โดยไม่ต้องถาม ความคิดที่จะสร้างพื้นที่ที่ศิลปะกับการเรียนรู้เรื่องตัวเองมาอยู่ด้วยกันได้ เริ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ ไม่ได้วางแผนเป็นธุรกิจตั้งแต่แรก เป็นแค่คำถามง่ายๆ ว่า ถ้ามีที่แบบนี้ได้จริง จะเป็นยังไง
Little Capsule Studio
วันแรกๆ
วันเปิดสตูดิโอครั้งแรก ห้องยังว่างๆ มีโต๊ะไม่กี่ตัว สีกับพู่กันที่เตรียมไว้ แล้วก็ความตื่นเต้นปนกังวลว่าเด็กๆ จะรู้สึกยังไง สิ่งที่ไม่ได้คาดคิดคือ เด็กกลุ่มแรกที่เข้ามาเริ่มหยิบสีขึ้นมาวาดเลย โดยไม่ต้องอธิบายอะไรมาก บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปเองตั้งแต่นาทีแรก
เด็กสอนเราอะไรบ้าง
สองปีที่ผ่านมา เด็กๆ ที่เข้ามาในสตูดิโอสอนเราหลายเรื่องที่ตำราไม่ได้เขียนไว้ บทนี้เล่าสิ่งที่เราสังเกตเห็น ผ่านเรื่องราวจริง
มีเด็กคนหนึ่งที่เข้ามาครั้งแรกแทบไม่พูดกับใคร นั่งอยู่เงียบๆ ถือพู่กันแต่ไม่ลงบนกระดาษ สัปดาห์ที่ผ่านไป ภาพที่เริ่มปรากฏบนกระดาษของเขาเริ่มมีสีมากขึ้น รูปมีเรื่องเล่ามากขึ้น วันหนึ่งเขาชี้ให้ดูรูปที่วาดแล้วบอกว่า "ตรงนี้คือความรู้สึกของหนูตอนวันนี้" เราไม่ได้ถามเขาเลย เขาเล่าเอง ผ่านรูปที่วาด
"ตรงนี้คือความรู้สึกของหนูตอนวันนี้"
เด็กผู้หญิงอีกคนชอบวาดรูปเหมือนกันทุกครั้ง ทุกสัปดาห์เป็นบ้านหลังเดิมซ้ำๆ จนวันหนึ่งเธอเริ่มเติมสิ่งใหม่เข้าไป ต้นไม้ข้างบ้าน แมวหน้าบ้าน คนยืนอยู่ข้างใน เราไม่ได้บอกให้เธอเปลี่ยน เธอค่อยๆ เปิดโลกในภาพของตัวเองออก ตามจังหวะที่เธอพร้อม
สิ่งที่เราเห็นซ้ำๆ คือเด็กหลายคนไม่ได้ต้องการคำถามว่า "วันนี้รู้สึกยังไง" — แต่ต้องการพื้นที่ที่พวกเขาจะเล่าเองได้ ในเวลาที่พร้อม ด้วยวิธีที่สบายใจ ศิลปะเป็นทางหนึ่งที่เปิดพื้นที่นั้น เพราะมันไม่มีคำตอบที่ถูกหรือผิด เด็กไม่ต้องกลัวว่าจะทำไม่ได้ เขาแค่ลงมือแล้วสิ่งที่อยู่ข้างในก็ค่อยๆ ออกมาเอง
เด็กอีกกลุ่มหนึ่งที่เราสังเกตเห็นคือกลุ่มที่เข้ามาด้วยกัน ตอนแรกต่างคนต่างวาด แต่เมื่อเวลาผ่านไปพวกเขาเริ่มดูงานของกันและกัน เริ่มพูดคุยเรื่องที่วาด เริ่มช่วยกันคิด ห้องเรียนศิลปะกลายเป็นพื้นที่ที่เด็กๆ ฝึกฟังกันเอง โดยไม่มีใครบังคับ
ออกไปข้างนอก
บางครั้งเราพาเด็กๆ ออกไปข้างนอก ไปสวน ไปพื้นที่โล่งๆ ให้วาดในที่ที่ไม่ใช่ห้องเรียน เพราะแสง สี สิ่งที่เห็น มันเปลี่ยนสิ่งที่เด็กอยากวาดไปเลย เด็กบางคนที่ไม่ค่อยพูดในห้อง พอออกมาข้างนอกกลับเล่าเยอะขึ้น บางทีแค่เปลี่ยนที่ก็เปลี่ยนอะไรหลายอย่าง
คนเบื้องหลัง
ครูโอ๋ · ธนกฤต ทองอินทร์
ผู้ร่วมก่อตั้ง · Head of Studio
เสียงจากพ่อแม่
ดีใจมากที่หากันเจอค่ะ ลูกไม่ใช่แค่ได้ทักษะทางด้านศิลปะ แต่รวมถึงเรื่องพฤติกรรมด้วย ประทับใจในความตั้งใจ เอาใจใส่รายละเอียดเล็กๆ ที่มีผลต่อพฤติกรรมเชิงบวก
P Plysri
Google Reviews
ครูฝน ครูโอ๋ ครูเบน สอนดีค่ะ มีจิตวิทยาในการดูแลเด็ก มีการ debrief ให้ผู้ปกครองทุกครั้งที่สอนเสร็จ
KATHY
Google Reviews
A super friendly art school for children. Clean & nice environment. The owner Kru'Fon is very kind and understanding the children's behaviour.
Ploy Lertvilai
Google Reviews
ปีที่สาม และต่อไป
สองปีผ่านไปเร็ว เราไม่ได้วางแผนอะไรไว้ไกลมาก แค่อยากทำสิ่งที่ทำอยู่ให้ดีขึ้นทีละนิด — ฟังเด็กให้มากขึ้น สังเกตให้ละเอียดขึ้น แล้วก็ปล่อยให้พื้นที่นี้เติบโตไปกับเด็กๆ ที่เข้ามา